Wywiad: „Państwo musi pokazać, czyje są reguły gry"
Rozmowa o praworządności, sądach i zaufaniu. „To nie jest spór o procedury, tylko o granice władzy".
Rozmowa o praworządności, sądach i zaufaniu. „To nie jest spór o procedury, tylko o granice władzy".
Co wiemy
W ostatnich dniach pojawiły się nowe ustalenia, które rzucają światło na sprawę. Redakcja zweryfikowała źródła i przedstawia obraz wydarzeń krok po kroku.
"To moment, w którym potrzebujemy spokoju, faktów i odpowiedzialności — nie emocji."
Kontekst
Sprawa rozwija się od kilku tygodni. Eksperci wskazują na strukturalne źródła problemu i ostrzegają przed pochopnymi wnioskami.
Spodziewamy się rozstrzygnięć w nadchodzących dniach. Aktualizacja artykułu — wkrótce.
Dziennikarz polityczny i komentator. Były korespondent w Brukseli.
Czytaj również
Państwo chce budować szybciej. Kontrola ma zdążyć w biegu.
Rządowy projekt UD262 ma dać państwu szybszą ścieżkę dla inwestycji uznanych za kluczowe. W tle są porty, drogi, kolej, ochrona przeciwpowodziowa, energetyka i bezpieczeństwo. Ale każda specustawa działa jak ostry nóż: może przeciąć węzeł procedur albo osłabić kontrolę, która chroni ludzi przed błędem w dokumentach, decyzjach i granicach ich własności.
Nie jedna wielka reforma, lecz dwanaście małych przełączników państwa.
Na 58. posiedzeniu Sejm pracuje nad pakietem ustaw, które nie tworzą jednej głośnej reformy, ale mogą mocno zmienić codzienne relacje obywatela z państwem. Status osoby najbliższej ma powiązać relację z notariuszem, rejestrem i skutkami w wielu ustawach. Projekt o prawach ucznia wprowadza rzeczników i katalog kar szkolnych. Metropolia pomorska przesuwa część decyzji o transporcie i planowaniu ponad poziom jednej gminy. Obok są PPK przez ZUS, e-TOLL, vouchery turystyczne, leczenie substytucyjne, ochrona zwierząt, doktoranci i żegluga. Sens jest jeden: prawo działa nie tylko wielkimi hasłami, ale terminem, wpisem, doręczeniem i procedurą.
Alarmy bombowe i państwo z kartonu: kiedy ofiary były terroryzowane, a władza udawała, że procedury wystarczą.
Najpierw były masowe wiadomości do szkół, przedszkoli i instytucji. Potem zgłoszenia zaczęły wyglądać bardziej personalnie: adresy, mieszkania, konkretne osoby, rodziny, politycy, dziennikarze i publicyści. W marcu 2026 r. media opisywały kaskadowe alarmy w placówkach oświatowych. W maju 2026 r. opinia publiczna dostała już coś cięższego: sekwencję fałszywych zgłoszeń, które nie tylko angażowały służby, ale wchodziły ludziom do domów przez drzwi, okna, procedury i nerwy.
LEX SZARLATAN: OCHRONA PACJENTA CZY NOWA GRANICA KONTROLI?
Rząd przyjął projekt „lex szarlatan”, który ma dać Rzecznikowi Praw Pacjenta ostrzeżenia publiczne, decyzje tymczasowe i kary do 1 mln zł za praktyki pseudomedyczne. To potrzebna reakcja na rynek fałszywych terapii, suplementowych cudów i sprzedaży nadziei ciężko chorym. Ale im mocniejsza nazwa ustawy, tym większy obowiązek precyzji: państwo nie może walczyć z oszustwem narzędziem, które obywatel zrozumie dopiero po ukaraniu.